Twee namen dragen het meeste zoekwerk rond spijsvertering: probiotica, dat per capsule verkocht wordt met een getal in CFU erop, en psyllium, dat in vier verpakkingen terugkomt als husk, poeder, capsules en tabletten. Daaromheen staan de grammenvragen: hoeveel vezels per dag, hoeveel gram vezels per dag, hoeveel voor een vrouw. Het Voedingscentrum schrijft dat volwassen vrouwen in ieder geval 24 gram vezels per dag nodig hebben en volwassen mannen in ieder geval 30 gram per dag.
Een verpakking rekent in haar eigen maat, en die kiest de fabrikant: een schepje, een capsule, een portie van drie stuks. Wij scannen de winkels en zetten vezels en groenpoeder op prijs per portie, probiotica per capsule en glutamine per kilo poeder. Wat je daarvan zou nemen, bespreek je met je huisarts of apotheker.
Husk, poeder, capsule: één zaadhuid in vier verpakkingen
"Psylliumvezels" en "psyllium husk" gaan over hetzelfde product: de zaadhuid van vlozaad. Husk is die huid heel, poeder is diezelfde huid fijner gemalen, en daarnaast liggen capsules en tabletten. Zo'n potje noemt bijvoorbeeld 500 milligram psylliumvezels per capsule en drie capsules als portie; een bus poeder zet daar een maatschepje in grammen tegenover.
Psyllium heeft nog geen eigen categorie, dus de naam haalt alle vier de formaten op en de prijs van de hele verpakking blijft staan. Geordend wordt er op precies dat bedrag, van goedkope verpakking naar dure, en niet op wat er per gram in zit: dat omrekenen blijft jouw stap. Dezelfde bus kan daarnaast opduiken in de vezelcategorie, waar wél per portie wordt gerekend.
Grammen poeder en grammen vezels zijn twee getallen
Een vezelverpakking noemt de grammen vezels per 100 gram, en als er een portie op staat ook de grammen vezels per portie. Dat is een ander getal dan het gewicht van het poeder: husk, fijn gemalen poeder en een gemengd vezelpreparaat vullen die regel elk anders in, en twee bussen van hetzelfde gewicht kopen dus niet hetzelfde. "Oplosbare vezels" en "onoplosbare vezels" zijn intussen zoektermen die een soort vezel aanduiden, geen dosering, en die kun je op geen enkele prijs aflezen.
In vezels worden de verpakkingen per portie gerangschikt. Een bus die haar nettogewicht noemt, krijgt zo'n portieprijs; een potje capsules alleen als de verpakking zelf een aantal porties vermeldt. Doseringen worden daarbij niet gelijkgetrokken, en een filter op dosering bestaat nergens. Konjac is in deze categorie de uitzondering die helemaal niet schept: glucomannaan komt er als capsule binnen, en wordt vaker bij afvallen gezocht dan hier.
Inuline in grammen, enzymen in DU en HUT
Inuline komt uit cichoreiwortel en wordt als poeder verkocht, vaak met FOS in dezelfde ingrediëntenlijst. Ook zij wordt op naam gevonden, dus het bedrag dat je ziet geldt voor de hele zak, hoe groot die ook is.
Spijsverteringsenzymen noemen helemaal geen milligrammen. Een enzymetiket zet per enzym een eigen activiteitseenheid neer: DU voor amylase, HUT voor protease, FIP voor lipase, ALU voor lactase. Een capsule met 23.000 DU amylase en 80.000 HUT protease zegt dus twee dingen die je niet bij elkaar optelt, en twee potten vergelijk je eenheid voor eenheid. Ook enzymen worden op naam gevonden, dus een prijs per capsule ontbreekt.
Bij probiotica staat het vergelijkingsgetal in CFU
Probiotica zijn de grootste losse zoekterm van dit onderwerp en worden per capsule gerangschikt. Het getal dat je zoekt staat er in CFU, maar pas na de stamaanduiding: achter geslacht en soort staat een code, en zonder die code ligt niet vast welke stam je koopt. Het CFU-getal zelf draagt vaak een sterretje: dat gaat over de vraag of het aantal geldt bij productie of aan het eind van de houdbaarheid. Sachets dragen hetzelfde soort getal, maar alleen capsules krijgen hier een prijs per stuk. De zoektermen splitsen zich verder in doelgroepen, kinderen en darmen voorop, met dezelfde potjes erachter; die staan ook op weerstand.
Glutamine weegt, groenpoeder schept
L-glutamine wordt bijna net zo vaak gezocht als psyllium en is de enige naam hier die per kilo wordt vergeleken. Hij ligt in twee soorten verpakkingen: een zak poeder die in grammen weegt en een potje capsules dat in milligrammen doseert. Alleen dat eerste levert vanzelf een kiloprijs op; capsules krijgen er pas een als het etiket het nettogewicht erbij zet.
Groenpoeder rekent net als vezels per portie, met een schep in grammen op een bus met een lange ingrediëntenlijst die per merk anders is. Wat zo'n schep levert, staat achterop en in geen enkele prijs.
Blijft over wat zoekwoorden toevoegen: Kruidvat, Etos, Albert Heijn en Holland & Barrett. Geen van die vier wordt hier uitgelezen, en voor de zaadhuid maakt de naam ervoor niets uit. De prijs verschilt wel per verkoper, en blijft daarom per verkoper apart staan. Hoe weinig de rest van een verpakking vastlegt, is uitgeschreven in supplementenetiket lezen.